Seriale

„The Mandalorian” S01E01 – wrażenia z odcinka

mandalorian-chapter-1.jpg

Czekaliśmy, czekaliśmy, no i się doczekaliśmy! Pierwszy aktorski serial w uniwersum Star Wars w końcu dotarł na stację końcową i możemy cieszyć się premierą pierwszego odcinka zatytułowanego po prostu jako Rozdział 1.

Mówiąc krótko – jest wspaniale. Wiązałem z Mandalorianinem ogromne oczekiwania i nie jestem ani trochę zawiedziony, choć epizod idealny nie był.

Co nas czeka w samym odcinku? Ano mamy trochę latania od planety do planety, gdzie możemy między innymi zaobserwować, jak wygląda profesja łowcy nagród. Fragment może nieco przydługi i chaotyczny, jednak samo przedstawienie zawodu protagonisty od kuchni wygląda naprawdę dobrze. Do tego lokacje prezentują się przepięknie i niezwykle klimatycznie (na co mogła mieć wpływ spora rzesza obcych), no i znalazło się miejsce na nawiązanie do Holiday Special oraz pogłębienie kultury Mandalorian.

Mandalorian-chapter-1-snow

Wszystko zmienia się, gdy bohater dostaje tajemnicze zlecenie. Początkowo niechętny, godzi się jednak przyjąć misję, w czym upatruje także okazję dla swojego ludu – tak, nasz Mandalorianin jest członkiem obecnego w serialu Klanu, z którego kowala (kowalkę?) mogliśmy zobaczyć w opublikowanych wcześniej spotach. Przy okazji jesteśmy świadkami tego, jak najprawdopodobniej będzie ewoluowała beskarska zbroja.

Druga część odcinka związana z poszukiwaniem celu wypada dużo lepiej. Jest dynamiczniej, mamy więcej akcji, a serial mocno punktuje bardzo przyjemną chemią między bohaterami i świetnym aktorstwem w wykonaniu Pedro Pascala (Mandalorianin), Nicka Nolte’a (Kuiil), Taiki Waititiego (IG-11) i postaci granej przez Wernera Herzoga. Dodajmy do tego niesamowity balans między humorem i powagą, ogromnie zaskakujący zwrot fabularny w finale i otrzymujemy naprawdę solidną końcówkę odcinka, po której nie sposób nie czekać na kontynuację.

Mandalorian-chapter-1-ig11

Serial wypada też fenomenalnie w kategoriach technicznych. Wspominałem już o gęstym klimacie, licznych obcych (w tym klasycznych!) oraz świetnym aktorstwie, ale to nie wszystko, bowiem The Mandalorian muzyką stoi. Ludwig Göransson stworzył naprawdę klimatyczny i wpadający w ucho soundtrack, będący mieszanką znanych dźwięków z takimi, których nie kojarzylibyśmy z uniwersum. Możecie go posłuchać m.in. w serwisach streamingowych – gorąco polecam to cudo. Żeby jednak nie słodzić twórcom do oporu, dodam, że scenografie i CGI balansują od świetnych do „tylko” dobrych, a Dave Filoni w roli reżysera wypadł poprawnie. To jednak jego pierwsze spotkanie z aktorską produkcją, więc jestem w stanie przymknąć na to oko, choć sceny akcji mogły wypaść znacznie lepiej.

Niemniej jednak otrzymujemy dawkę niemal filmowo wyglądających Gwiezdnych Wojen na małym ekranie, które na dodatek mają spory potencjał w kwestiach fabularnych i kreacji bohaterów. I ja to w pełni kupuję.

3 odpowiedzi »

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.